heiløgum
til handa
(við
smávegis málsligum tillagingum)
Til
umhugsunar.
“Ráð og
vink fyri heilagum, ið savnast saman um Jesu navn”.
“Hugsa um hetta, liv í hesum, so framgongd tín kann
verða øllum opinber” 1.Tim.4:15
1. Ger tær ómak –
um tað á nakran hátt er gjørligt – at koma
á møti í rættari tíð. Tað er
betur at koma eitt sindur frammanundan – og fáa stundir til
stilla bøn, takkargerð ella til at grunda á
Orðið, heldur enn at koma ov seint. Tað kann
órógva tey, ið undan eru komin. –
“Táið tímin kom, settist Hann til borðs og
ápostlarnir við Honum” Luk.22:14,
“Men alt gangi sømiliga og við skili” 1.Kor.14:40.
2. Ver upptikin við “Jesus
eina”, sum tann ið er deyður og upprisin, og sum tann ið
fór til Himmals og kemur aftur. Um tað ikki er
avgjørt neyðugt, lat so vera at tosa við onnur.
Blaða heldur ikki í Bíbliuni ella
sálmabókini óneyðugt undir møtinum.
“Gerið hetta til minnis um Meg” 1.Kor.11:25.
3. Minst til, at ein og
hvør, ið er savnaður um borð Harrans, antin fremur
ella forðar fyri signing. Tí má ein og hvør
síggja til at vera í samfelagi við Gud.
“Hvørt menniskja royni seg
sjálvt, og eti tað so av breyðinum og drekki av
kalikinum” 1.Kor.11:28.
4. Minst til, at Heilagi Andin
er hjástaddur fyri at leiða tilbiðan og tænastu.
Brøður eiga tí at ansa eftir, at teir eru í
Andanum, táið teir tala ella biða. Bert táið
hetta er gjørt í Andanum, kann tað vera Gudi til
tokka og til gagn fyri tey, ið saman eru komin.
“Tí tað eru slíkar
tilbiðarar Faðirin vil hava” Jóh.4:23,
“Tey, sum tilbiða Hann, mugu tilbiða
í anda og sannleika” Jóh.4:24.
5. Minst til, at øll ið saman eru komin, eru
í somu støðu sum tilbiðarar, blóðkeyptir
syndarar, frelstir av náði Guds. Ef.2:5-6. (í
tí er eingin munur á Guds børnum, viðm:
A.W.Sloan). Men soleiðis er ikki, táið tað geldur tænastuna (kunngerðing
Orðsins o.a.). Nakrir [brøður] eru serstakar
gávur, givnar av Kristusi, hinum livandi høvdi, til
uppbygging likamsins. Men tað finst eisini ein vanlig
tænasta, har allir limir hava sítt pláss. Les
Ef.4:11-16.
6. Tann bróður, ið talar ella biður, eigur
at gera hetta so hart og skiliga, at øll, ið eru komin
saman, týðiliga kunnu hoyra hann. Hann eigur at geva
ivaleysa tíð fyri øll at finna sangin ella
skriftstøðini, hann uppgevur, áðrenn byrja
verður.
“Bera tit ikki fram skiliga talu við
tungu tykkara, hvussu skal tá nakar skilja tað, sum sagt
verður?” 1.Kor.14:9
7. Táið tú
ansar eftir, at onkur ikki er á møtinum, far so og vitja
hann og fá at vita orsøkina, hví hann heldur seg
burtur. Eru slík í neyð, so hjálp teimum, um
tað er gjørligt.
“Men limirnir skulu hava líka umsorgan
fyri hvørjum øðrum” 1.Kor.12:25
“Berið hvør annars byrðar” Gal.6:2
8. Varða teg fyri at fordøma ella forða einum
veikum ungum bróðuri í brúki av gávu
síni, hvussu lítil hon enn kann vera. Síggj til
heldur at uppmuntra og hjálpa honum, men vís ikki
kærleika uppá bekostning av sannleikanum – hesi tvey mugu
fylgjast at. Hvør limur á likaminum hevur sítt
serskilda pláss.
“Men tú, hví dømir tú bróður
tín? Ella tú, hví vanvirðir tú
bróður tín?” Róm.14:10
9. Táið
vit
savnast saman um Harrans borð, kom tá íhug, at
tað er við tí serstaka endamáli at kunngera
Harrans deyð, inntil Hann kemur. Nettup í mun til sum ein
minnist hetta, vil lovprísanin, undirvísingin og
áminningin verða til gagn. Tí eigur
breyðbrótingin ikki at vera goymd til allarseinast, sum
tað viðhvørt hendir. Sjálvt um tað ikki er
ásett nøkur tíð fyri nær breyði og
kalikurin skal verða borin runt, so hava vit Harrans egna
fyridømi: Hann gav tí eitt framstandandi pláss,
við tað at lærdómarnir í Jóh.13,14
og 15 sýnast at verða frambornir aftaná
breyðbrótingina.
Lærisveinarnir “komu saman fyri at
bróta breyði” Áps.20:7
10. Verið blíð
og høvisk við fremmand, sum koma millum tykkara.
Verðið yvirberandi og fordragilig hvør móti
øðrum. Elska ein
og
hvønn heilagan
fyri
Kristi skuld. Um kjøtið vísir seg hjá
nøkrum, so bið fyri honum, tosa kærleiksfult við
hann og minst til, at kjøtið er eisini í tær.
“Bróðurkærleikin vari við” Hebr.13:1
“Verið í bróðurkærleikanum hjartaliga
eymir hvør við annan” Róm.12:10
11. Verð
ikki
illur, um onkur annar ikki vísir tær kærleika.
Lat tað heldur ávirka teg til at vísa teimum
kærleika. Sum tú soleiðis vísir Kristi
sinnalag, vil tú gleða teg í Hansara kærleika
og verða eitt reiðskap til at vekja kærleikan í
teimum.
“Vinn hitt illa við góðum” Róm.12:21
12. Gongur
onkur
tær ov nær, far tá endiliga ta leið
við honum, sum skriftin vísir á. Tosa við hann
fyrst persónliga. Far í bønarinnar og fyrigevingar
anda til hansara. Er tað møguligt, so bið fyrst saman
við honum.
“Far og hav at honum undir fýra eygum” Matt.18:15
13. Verður
tú
varur við, at tað gongur aftur á hond við
áhuga tínum fyri evangeliums verki, kanst tú
verða vísur í, at okkurt er galið. Far
beinanvegin til Gud við tí í bøn og
ákallan.
“Demas fór frá mær, av
tí at hann fekk kærleika til heimin, ið nú er.” 2.Tim.4:10
14. Hugsa um, at ein og hvør heilagur hevur sína
serstøku ábyrgd yvirfyri Gudi, og at
“vit skulu øll standa fyri
dómstóli Guds” Róm.14:10 og 2.Kor.5:10
15. Hav
altíð
í huga í hjarta tínum, at Harrin
Jesus kemur aftur.
“Vit vænta tað sælu
vón” Tit.2:13
16. Lat ongan koma í samkomuna uttan við fullum
samtykki av allari samkomuni. Hevur onkur ikki fult álit
á tí, sum talan er um, so beri hann tað upp á
mál, táið talað verður saman um hetta, ella
sigi hann tað við teir, ið eru “fyristøðumenn” ella “vakja yvir
sálunum”1.Tess.5:12 og Hebr.13:17
“Taki tá hvør móti øðrum, eins og
eisini Kristus tók ímóti okkum Gudi til
dýrd” Róm.15:7
17. Gev
við
gleði til fátøk millum tey heiløgu
ella til Harrans verk, alt eftir sum Harrin hevur tillutað
tær. Hevur tú lítið, væntar Harrin bert
lítið. Hevur tú nógv, væntar Harrin
nógv av tær. Varða teg fyri at verða
gírigur ella havisjúkur – “sum jú er
avgudadýrkan” Kol.3:5
“Hann gav Seg sjálvan fyri okkum” Ef.5:2
“Henda fátæka einkjan legði meir enn øll
hini” Luk.21:3
18. Sum húshaldarar Guds hevur hvør einstakur av okkum sína
persónligu og serstøku ábyrgd yvir fyri Gudi. Men
tað hvílir eisini ein ábyrgd á okkum sum samkomur. Hugsa um
teir tú hevur fult álit á, sum sendir eru av Gudi
til at prædika evangeliið, ikki bert táið teir eru
hjá okkum, men eisini táið teir arbeiða millum
tey sum eru “í
londunum
hinumegin tykkara” 2.Kor.10:16
-
úti á missiónsmarkini.
“Tit sendu mær bæði eina og tvær ferðir
tað, sum mær tørvaði” Fil.4:16
19. Skamma teg ikki við og hav teg ikki undan at stilla teg
saman við teimum av Harrans tænarum, sum prædika
Orðið úti undir fríum lofti.
“Skammast tí ikki við vitnisburðin um Harra okkara” 2.Tim.1:8
20. Táið tú
tosar við órógvaðar sálir, vís
teimum tá til orð Guds
“Teir talaðu nú orð Harrans til hansara” Áps.16:32
W.G.Sloan